Lokalizacja: Strona główna >> Popularni Polscy kompozytorzy >> Grazyna Bacewicz
Grazyna Bacewicz
GRAŻYNA BACEWICZ
Ur. 5 II 1913, Łódź; zm. 17 I 1969, Warszawa
Wybitna kompozytorka-skrzypaczka. Pierwszym etapem jej studiów było Konserwatorium Warszawskie (dyplom z kompozycji u K. Sikorskiego, ze skrzypiec u J. Jarzębskiego). Następnie wyjeżdża do Paryża (kompozycja — N. Boulanger, skrzypce — K. Flesch). W 1934 rozpoczęła pracę pedagogiczną w konserwatorium łódzkim (dokąd powróciła w latach 1945—46), równocześnie komponuje, występuje jako solistka skrzypaczka, odbywa zagraniczne podróże koncertowe. Po II wojnie światowej poświęca się wyłącznie pracy kompozytorskiej, za swą działalność twórczą otrzymała szereg nagród i odznaczeń krajowych oraz zagranicznych, m. in. I nagroda na Międzynarodowym Konkursie w Liege za IV Kwartet smyczkowy w 1931, nagroda Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO 1960, nagroda Rządu Belgijskiego i złoty medal na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Królowej Elżbiety w Brukseli W 1966, za VII Koncert skrzypcowy.
Twórczość Baeewiczówny, bardzo bogata ilościowo, obraca się w kręgu neoklasycznych kategorii stylistycznych; poszerzenie stosowanego zakresu środków o środki nowe, nadążające za rozwojem współczesnego języka muzycznego, dokonywało się na drodze przemian tak łagodnych, stopniowych, że nie załamywały ewolucyjnej linii rozwojowej twórczości kompozytorki. W zakresie gatunków muzycznych Bacewiczówna pozostawała przy formach zastanych: symfonia, koncert, sonata i in. Tradycyjny raczej zasób środków nie krępował Bacewiczówny w wypracowywaniu indywidualnych właściwości języka muzycznego zaś bezbłędność techniki zespalała się z silną ekspresyjnością i dramatycznym monumentalizmem.
Najwybitniejsze utwory: orkiestrowe — symfonie (Symfonia na orkiestrę smyczkową 1946, III 1952, IV 1953), Sinfonietta na orkiestrę smyczkową 1937, Uwertura. 1943, Partita 1955, Wariacje symfoniczne 1957, Muzyka na smyczki, trąbki i perkusją 1959, Pensieri notturni 1951, Koncert na wielką orkiestrę symfoniczną 1962, Divertimento na orkiestrę smyczkową 1965, Musica sinfonica in tre movimenti 1965, Na orkiestrę symfoniczną 1967, Contradizione na orkiestrę kameralną 19G7, Koncert na orkiestrę smyczkową 1948, Koncert fortepianowy 1949, Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę. 1966, koncerty skrzypcowe (III 1948, IV 1953, V 1954, VII 1965), koncerty wiolonczelowe (I 1951, II 1963), Koncert na altówkę, i orkiestrę 1967—68; kameralne — Kwintet na instrumenty dęte 1933, IV Kwartet smyczkowy 1931.